Entereime hoxe do falecemento de Antón Martínez Aneiros.
Domingo, 19 de xullo.
Son José Antonio, e isto é Conxecturas.
Non podo máis que agradecer coincidir con persoas coma Antón Martínez Aneiros. Rachan cos imposibles, enfróntante a calquera tipo de escusas. Foi a representación viva de que outra política é posible. 1º alcalde democrático de Narón, deputado do Parlamento de Galicia, saiu como entrou, sen enchufes nin portas xiratorias. Primeiro ao paro, logo como monitor de autoescola. Máis importante é o seu concepto da política como servizo á cidadanía e a busca de construír unha sociedade mellor.
No seu papel na Igrexa, que é aí é onde o coñecín, é un exemplo do que significa o seguimento de Xesús: sacerdote inicialmente, perseguido e encarcerado polo franquismo, promotor do movemento Somos Igrexa. Todo un referente. Un bo exemplo polo que paga a pena nos comprometer. Outra cousa é que sexamos quen de facelo.
Exacto, la política como un deber con para la ciudadanía y no para calentar sillas. Todavía mantengo la esperanza: que la gente abra los ojos y deje el pan y circo. Quizá sea una idealista... saludos! DEP Antón Martínez Aneiros